JAK ROZMAWIAĆ ZE SWOIMI DZIEĆMI ? KONIEC Z NUDNYMI "KAZANIAMI", CZYLI SUGESTIE I PORADY DLA RODZICÓW

CZYM DZIECKO ŻYJE, TEGO SIĘ NAUCZY
Jeśli dziecko żyje w atmosferze krytyki, uczy sie potępiać.
Jeśli dziecko doświadcza wrogości, uczy się walczyć.
Jeśli dziecko musi znosić kpiny, uczy się nieśmiałości.
Jeśli dziecko jest zawstydzone, uczy się poczucia winy.
Jeśli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, uczy się być cierpliwym.
Jeśli dziecko żyje w atmosferze zachęty, uczy ufności.
Jeśli dziecko jest akceptowane i chwalone, uczy się doceniać innych.
DEKALOG DLA RODZICÓW

• -Nic upokarzaj dziecka, bo ono, tak jak ty, ma silne poczucie własnej godności.
• -Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.
• -Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru najczęściej jak możesz.
• -Jeśli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, - przeproś je i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu - dziecko i tak wie,' kiedy popełniasz błędy.
• -Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób.
• -Nie mów "zrobisz to, bo tak chcę" - Jeżeli musisz Czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.
• -Jeśli wydajesz polecenia dziecku, staraj się nie stać nim i mówić z góry swego autorytetu.
• -Nie musisz być za wszelką cenę konsekwentny, nie musisz być w zgodzie z innymi dorosłymi przeciw dziecku, jeżeli wiesz, że oni nie mieli racji.
• -Gdy nie wiesz, jak postąpić, pomyśl, jak ty poczułbyś się, będąc dzieckiem.         
• - Staraj się być czasem adwokatem własnego dziecka.

("Konwencja o prawach dziecka" przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 20.11.1989r.)
Kilka rad na temat postępowania z dziećmi. Dziecko prosi o:

• NIE psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.
• NIE bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebują - poczucia bezpieczeństwa.
• NIE bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.
• NIE rób ze mnie większego dziecka niż jestem. To sprawia, że przyjmują postawą głupio dorosłą.
• NIE zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.
• NIE chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
• NIE wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.
• NIE przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja miażdżąca przewaga.
• NIE zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją uwagę.
• NIE zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.
• NIE dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie stłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.
• NIE zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego nie zawsze się rozumiemy.
• NIE sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.
• NIE bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w ciebie.
• NIE odtrącaj mnie, gdy dręczę cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić cię o wyjaśnienia, poszukam ich gdzie indziej.
• NIE wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.
• NIE rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na twój temat byłaby w przyszłości
• NIE wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie, stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet ci się nie śniło.
• NIE zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
• NIE bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób co możesz, żeby nam się to udało.
• NIE bój się miłości, nigdy.

Gdy dziecko ma problem w szkole
Zasada I:
Pozwól mu mieć ten problem - jest jego, nie twój. Rodzic przeżywa często lęk, troskę, rozczarowanie, zakłopotanie, irytację, oburzenie, gniew. Okazując te uczucia, wysyła do dziecka komunikat: „Nie mów mi o swoich problemach, ponieważ nie mogę ścierpieć myśli, że coś jest nie w porządku".
Zasada II:
Zasada odrębności. Aby kogoś wspierać w rozwiązaniu problemu, udzielający pomocy musi uszanować jego odrębność; dziecko, które jest bardziej samodzielne i silniejsze, lepiej zatroszczy się o siebie. Stosowanie tej zasady w życiu jest trudne, gdyż rodzice mają zazwyczaj pomysł na swoje potomstwo i modelują je tak, jak chcieliby, by postępowało.

Gdy dziecko dostaje złe oceny
Akceptuj stopnie dziecka - ocena nie świadczy o jego wartości.
Słuchaj aktywnie - pomoże mu to określić problem i znaleźć rozwiązanie.
Możesz wysyłać komunikaty typu "Ja" - poinformujesz o tym, co czujesz, o niepokoju wywołanym słabymi wynikami.
Unikaj krytyki - dziecko negatywnie ocenione w szkole nie potrzebuje więcej negatywnych zwrotów, szczególnie od rodziców; nie podejmuj w takich sytuacjach rozmów o przyszłości, np. o studiach -frustracja może się pogłębić.
Okaż dziecku pełną akceptację - powinno wiedzieć, że jest kochane bez względu na to, jakie osiąga wyniki w szkole.

Osiem sposobów poprawienia obrazu siebie u dziecka

1. Upewnij się, że twoje dzieci wiedzą, że są wartościowe właśnie dlatego, że istnieją. Mów im, że to, czy są kompetentne czy wybitne pod jakimś względem, nie zmieni twojej miłości do nich.
2. Bądź czujny na oznaki poczucia niskiej wartości własnej. Pamiętaj, że zdrowy obraz siebie nie jest tym samym, co próżność lub duma. Jest po prostu uczciwym zaakceptowaniem tego, kim się jest. Ktoś, kto musi się przechwalać swoimi osiągnięciami, ma prawdopodobnie zniekształcony własny wizerunek.
3. Pomóż dziecku zbudować uczciwy obraz siebie. Ignorowanie jego słabości w tym nie pomaga, lecz nie bądź sędzią. Młodzi ludzie muszą nauczyć się akceptować porażki i cenić swoje silne strony.
4. Pomóż dziecku odkryć jego niepowtarzalny talent. Każdy ma w sobie coś szczególnego. Daj mu szansę spróbowania wielu rodzajów zajęć/zainteresowań, by mogło odkryć własne uzdolnienia i dary, o których nigdy nie myślałeś.
5. Stwórz w domu atmosferę zaufania. Dzieci, które potrafią się dzielić swoimi uczuciami w intymnej rodzinnej atmosferze (rozmawiać o miłości, rozczarowaniach, osiągnięciach i niepowodzeniach), są naprawdę szczęśliwe i mają mało problemów z obrazem samych siebie.
6. Upewnij się, że wizerunek dziecka, jaki mu komunikujesz, nie jest zniekształcony twoimi pragnieniami czy rozczarowaniami. Dzieci w dużym stopniu postrzegają siebie poprzez "lustro" tego, jak widzą je rodzice. Dopilnuj, by obraz nie był "wykrzywiony" przez twoje własne plany.
7. Ceń i szanuj wszystko w twoim dziecku, nie tylko jakieś specjalne, wyjątkowe rzeczy. Podkreślaj pozytywne cechy kryjące się w każdej małej wadzie i hojnie chwal jego mocne strony.
8. Spraw, aby dziecko czuło się bezpiecznie, będąc tym, kim jest. Osiągniesz to, okazując mu miłość i przebaczenie, niezależnie od tego, co robi. Karć je, lecz nigdy nie używaj kary jako formy zemsty. Dzieci mają wyraźne poczucie sprawiedliwości i wiedzą, kiedy jesteś sprawiedliwy. Nie nadużywaj ich zaufania.

Nadpobudliwość:
10 próśb Twojego nadpobudliwego dziecka

1. Pomóż mi skupić się na jednej czynności. Proszę ucz mnie także poprzez zmysł dotyku. Potrzebuję, abyś poprowadził mnie za rękę.
2. Potrzebuję wiedzieć co zdarzy się za chwilę. Proszę stwórz mi bardzo uporządkowane otoczenie, gdzie wszystko będzie podporządkowane stałym zasadom. Daj mi wyraźnie znać gdyby miały nastąpić zmiany.
3. Poczekaj na mnie, ja ciągle jeszcze się zastanawiam. Proszę pozwól mi działać w moim własnym tempie. Jeśli zacznę się spieszyć, na pewno coś pomylę lub zrobię błąd.
4. Jestem w kropce, nie potrafię tego zrobić. Proszę zaproponuj mi możliwości wyjścia z trudnej dla mnie sytuacji. Potrzebuję dowiedzieć się jak można iść dalej, jeśli droga jest zablokowana.
5. Czy to jest dobrze? Ja potrzebuję to od razu wiedzieć. Zaraz po tym jak cos zrobię, szybko i szczegółowo pochwal to, co było dobrego w mojej pracy.
6. Nie zapomniałem, ja tylko za pierwszym razem nie usłyszałem Cię. Proszę dawaj mi tylko jedno drobne polecenie na raz. Poproś mnie, abym powtórzył Ci, co usłyszałem przed chwilą.
7. Nie pomyślałem, mnie już nie było. Proszę przypomnij mi, abym zatrzymał się, pomyślał i dopiero potem działał.
8. Ja zawsze pracuję tylko w danej chwili. Proszę dawaj mi tylko krótkie etapy pracy do wykonania, tak abym sam mógł ocenić, kiedy dojdę końca.
9. Wiem - znowu WSZYSTKO zrobiłem źle? Nagradzaj mnie choć za część dobrze wykonanego zadania, za poprawę, doskonalenie się, a nie za bycie doskonałym.                                                                   10.Dlaczego zawsze na mnie krzyczysz? Proszę doceń mnie, jeśli zrobię coś dobrze; pochwal jeśli uda mi się odpowiednio zachować. Przypominaj mi (i sobie) o moich dobrych i mocnych stronach, kiedy mam zły dzień.

Przypowieść o orle - przestroga dla rodziców
"Pewnego razu na podwórze gospodarskie upadło orle jajo i znalazło się w zagrodzie dla kurcząt. Orlątko wykluło się i wychowało, a ponieważ jedynym światem jaki znało, był świat kurcząt, uważało, że i ono jest kurczakiem. Rozmarzone wielokrotnie spoglądało na bezchmurne niebo, gdzie szybowały piękne, olbrzymie orły Jednak matka kwoka zawsze powtarzała: latanie nie jest dla ciebie, jesteś tylko kurczęciem, ty tego nie potrafisz robić, nie uda ci się, nie masz takich zdolności Orlątko uwierzyło w to, że nie jest zdolne wzbić się w górę i latać, dlatego grzebał w ziemi na podwórzu wraz z innymi kurczętami. Upłynęło wiele czasu, aż pewnego dnia na podwórze gospodarskie przyleciał piękny, potężny orzeł, który rozpoznał w grzebiącym w ziemi ptaku młodszego brata i powiedział mu: Przecież możesz wzbić się w niebo, by szybować wysoko ponad górami. Młody orzeł tak uczynił uwierzył w swoje możliwości, rozpostarł swe skrzydła i odleciał, nareszcie czując się wolnym i spełnionym."
TEST DLA RODZICÓW- CZY MOJE DZIECKO JEST SZCZĘŚLIWE?
Ten test przeznaczony jest dla rodziców. Ma zastosowanie do dzieci w różnym wieku, ponieważ, predyspozycje do szczęścia nie zależą od tego, czy dziecko ma trzy czy piętnaście lat.

1. Jako niemowlę dziecko płakało w nocy:
1. bardzo często;
2. czasami
3. rzadko;
2. Dziecko uśmiecha się:
1. rzadko;
2. czasami;
3. bardzo często;
3. Dziecko śmieje się:
1. z trudem;
2. niewiele;
3. bardzo łatwo;
4. Jeśli podajemy dziecku danie, które szczególnie lubi:
1. nie okazuje niczego, ale gdy spytamy, czy jest zadowolone, odpowie, że tak
2. samo z siebie mówi, że jest zadowolone;
3. okazuje spontaniczną radość;
5. Dziecko jest zdolne marudzić:
1. kilka godzin;
2. godzinę lub dwie;
3. kilka minut;
6. Kiedy dziecko się skaleczy:
1. skarży się gwałtownie;
2. skarży się, ale zachowuje się spokojnie;
3. jest złe, ale się nic skarży;
7. Kiedy dziecko ma złe oceny i spotyka się z wymówkami:
1. wpada w depresję;
2. psuje mu się humor;
3. zachowuje się beztrosko;
8. W obce rodzeństwa i kolegów dziecko:
1. łatwo popada w agresję;
2. nie jest ani agresywne, ani szczególnie miłe;
3. jest bardzo miłe;
9. Kiedy dziecko towarzyszy nam w czasie zakupów:
1. zawsze domaga się zabawki lub słodyczy, a jeśli mu się odmawia, robi z tego tragedię;
2. prosi o zabawkę lub słodycze, ale jeśli spotka się z odmową, nic protestuje;
3. o nic nie prosi;
10. Dziecko lubi:
1. bardzo niewiele potraw i to jest problem;
2. wystarczająco dużo potraw, aby nic stanowiło problemu;
3. praktycznie wszystko;
11. Kiedy dziecko przegrywa w grze:
1. bardzo źle to znosi;
2. nie jest zadowolone, ale szybko się godzi;
3. jest mu wszystko jedno;
12. Kiedy dziecko jest chore, opieka nad nim jest:
1. bardzo trudna;
2. nie stwarza problemów;
3. niezwykle łatwa;
13. Dziecko pożycza swoje zabawki:
1. bardzo niechętnie;
2. tylko przyjaciołom;
3. bardzo chętnie;
14. Kiedy dostaje słodycze, dziecko:
1. siara się wszystkie zatrzymać dla siebie;
2. poczęstuje, kiedy mu się powie, żeby to zrobiło;
3. częstuje spontaniczni;
15. Kiedy prosi się dziecko o przysługę:
1. robi to zawsze z przymusem;
2. zależnie od lego, o co chodzi, robi (o mniej lub bardziej chętnie;
3. zawsze wyświadczają chętnie;
16. Rano, po przebudzeniu dziecko:
1. długo dochodzi do swojej formy;
2. dochodzi do formy po chwili;
3. od razu jest w formie;
17. Wobec zwierząt dziecko jest:
1. zupełnie obojętne albo boi się ich;
2. zwierzęta jako takie nic interesują go, ale może zainteresować się jednym;
3. bardzo lubi zwierzęta;
18. Jeśli dziecko musi dość długo zostać samo:
1. znosi to bardzo źle;
2. nic lubi tego, ale znosi dobrze;
3. akceptuje (o bez problemu.)
19. Dziecko nudzi się:
1. bardzo często;
2. czasami;
3. nigdy;
20. Dziecko śpi:
1. na ogół nerwowo;
2. normalnie, ale czasem nerwowo;
3. zawsze bardzo spokojnie;
21. Dziecko nawiązuje przyjaźnie:
1. bardzo trudno, nawet jeśli bardzo się stara;
2. pod warunkiem, że bardzo się stara;
3. bardzo łatwo i szybko;
22. Dziecko podśpiewuje sobie bez specjalnego powodu:
1. nigdy;
2. czasami;
3. często;                                                                                                   

Liczymy ilość krzyżyków przy każdej z trzech liter.


WYNIKI                                                                                                              17 - 22 odpowiedzi a:
Dziecko jest pesymistyczne i wymagające wobec życia, co nie ułatwi mu osiągnięcia szczęścia. Cokolwiek by otrzymało, zawsze może czuć się zawiedzione, rozgoryczone i uważać, że zasługuje na coś lepszego. Trzeba by je nauczyć więcej myśleć o innych, to mogłoby mu pomóc.
17 - 22 odpowiedzi b:
Dziecko nic ma realnych predyspozycji do szczęścia, ale umie przystosować się do okoliczności. Powiedzmy, że umie robić dobrą minę do złej gry. Szczęście nic przyjdzie mu łatwo, ale też niełatwo popadnie w stan nieszczęśliwości.
17-22 odpowiedzi c:
Dziecko ma cudowny i całkowicie wyjątkowy dar osiągania szczęścia. Urodziło się, aby być szczęśliwe, i cokolwiek by mu się przytrafiło, zawsze będzie umiało cieszyć się życiem.
10 - 16 odpowiedzi a i 10 - 16 odpowiedzi b:
Dziecko chciałoby, jak to się mówi, kupić, a nie wydać pieniędzy", inaczej mówiąc, chce niemożliwego. Jest typem człowieka nie usatysfakcjonowanego, który nie potrafi zadowolić się tym, co życie mu ofiarowuje. Trzeba uczyć je być mniej wymagającym i z uśmiechem poprzestawać na małym.
10-16 odpowiedzi a i 10 - 16 odpowiedzi c:
Dziecko rozdarte między dwie przeciwstawne osobowości: wymagającą i roszczeniową oraz ugodową i epikurejską. Ta zmienność niesie dziecku trudne chwile, kiedy nic nie wydaje mu się dobre, ale też i takie, kiedy docenia życie nie szukając dziury w całym. Tak więc. można powiedzieć, że dziecko ma predyspozycje do osiągnięcia szczęścia chwilowego.
10 - 16 odpowiedzi b i 10 - 16 odpowiedzi c:
Dziecko ma predyspozycje do osiągnięcia szczęścia, z jednym wszakże zastrzeżeniem: za często zdarza mu się (może to się zmienić i zaniknąć) porównywać się z innymi i pragnąć tego. co mają inni. Ta skłonność nie jest jednak dominująca i może ulec złagodzeniu.
poniżej 10 odpowiedzi z każdej litery:
Dziecko jest doskonale "normalne", Można powiedzieć, że nie ma szczególnych predyspozycji do szczęścia, ale też nie jest skłonne brać życie tragicznie. Taki wynik osiąga większość dzieci.